Η άσκηση των δύο ζωών
Υπάρχει μια άσκηση που μοιάζει απλή, αλλά μπορεί να σε φέρει πολύ κοντά στην αλήθεια σου. Να γράψεις τη ζωή που ζεις σήμερα και, δίπλα της, τη ζωή που θα ήθελες πραγματικά να ζεις. Όχι τη ζωή που «πρέπει» να θέλεις. Όχι τη ζωή που θα εντυπωσίαζε τους άλλους. Τη δική σου, την πιο ειλικρινή, εκείνη που όταν την σκέφτεσαι νιώθεις κάτι να ανοίγει μέσα σου.
Η αξία αυτής της άσκησης δεν είναι μόνο στο όνειρο. Είναι κυρίως στο κενό. Στην απόσταση ανάμεσα στο τώρα και στο επιθυμητό. Εκεί κρύβονται οι περιορισμοί σου, οι φόβοι σου, αλλά και οι πραγματικές σου δυνατότητες. Αυτό το κενό δεν είναι για να σε απογοητεύσει. Είναι για να σου δείξει ακριβώς από πού να ξεκινήσεις.
Η ζωή που ζεις: χωρίς φίλτρο
Πρώτα γράψε τη ζωή σου όπως είναι. Όχι όπως θα ήθελες να φαίνεται. Πού ξυπνάς; Πώς ξεκινάει η μέρα σου; Σε τι ξοδεύεις την ενέργειά σου; Ποια κομμάτια της καθημερινότητάς σου σου δίνουν ζωή και ποια σε αδειάζουν;
Γράψε με απόλυτη ειλικρίνεια:
- Πού δουλεύεις και πώς νιώθεις εκεί;
- Πώς είναι οι σχέσεις σου;
- Πόσο χώρο έχεις για ξεκούραση, δημιουργία και χαρά;
- Τι σε αγχώνει περισσότερο;
- Τι επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά;
Αυτή η καταγραφή δεν είναι καταδίκη. Είναι καθρέφτης. Και ο καθρέφτης, όσο σκληρός κι αν φαίνεται, είναι ο μόνος τρόπος να δεις καθαρά τι πραγματικά συμβαίνει τώρα.
Η ζωή που θα ήθελες: με πλήρη ειλικρίνεια
Στη δεύτερη στήλη, άσε για λίγο στην άκρη τη λογική. Γράψε τη ζωή που θα ήθελες να ζεις αν δεν υπήρχε φόβος, ντροπή ή περιορισμός. Πού θα ήθελες να ζεις; Με ποιους ανθρώπους; Τι δουλειά θα έκανες; Πώς θα έμοιαζε ένα συνηθισμένο πρωινό σου; Τι θα σε έκανε να νιώθεις περήφανη για τη ζωή σου;
Εδώ δεν χρειάζεται να είσαι ρεαλίστρια με τον στενό τρόπο που μας έμαθαν. Χρειάζεται να είσαι αληθινή. Άλλο η φαντασίωση και άλλο η επιθυμία της ψυχής. Η φαντασίωση εντυπωσιάζει. Η επιθυμία ησυχάζει. Εκείνη που μένει είναι η δεύτερη.
Ρώτησε τον εαυτό σου: αν η ζωή μου ήταν πιο κοντά σε μένα, τι θα περιείχε; Περισσότερη ηρεμία; Περισσότερη κίνηση; Πιο βαθιές σχέσεις; Περισσότερη ελευθερία; Λιγότερη πίεση; Περισσότερη δημιουργία; Η απάντηση που θα δώσεις είναι πολύτιμη, γιατί δείχνει το αληθινό σου νήμα.
Τι σε χωρίζει από αυτό που θέλεις;
Εδώ αρχίζει το ουσιαστικό μέρος της άσκησης. Δίπλα στις δύο στήλες, σημείωσε τι σε χωρίζει από τη ζωή που θέλεις. Οι απαντήσεις δεν είναι πάντα μεγάλες. Μερικές φορές είναι τρομακτικά απλές:
- μια απόφαση που αναβάλλεις
- ένας φόβος που έχει γίνει συνήθεια
- μια δουλειά που δεν σε εκφράζει
- η εξάρτηση από την αποδοχή των άλλων
- η κούραση που σε κάνει να παγώνεις
- η πεποίθηση ότι «δεν είναι για μένα»
Το χάσμα ανάμεσα στις δύο ζωές δεν είναι πάντα εξωτερικό. Συχνά είναι εσωτερικό. Δεν λείπουν μόνο οι συνθήκες. Λείπει η άδεια που δεν έχεις δώσει ακόμη στον εαυτό σου.
Από τη σύγκριση στη συνειδητοποίηση
Πρόσεξε όμως κάτι σημαντικό: αυτή η άσκηση δεν γίνεται για να σε βάλει να συγκρίνεις σκληρά τον εαυτό σου με μια ιδανική εκδοχή. Δεν είναι όπλο εναντίον σου. Είναι εργαλείο αφύπνισης. Ο στόχος δεν είναι να νιώσεις ότι αποτυγχάνεις. Ο στόχος είναι να δεις καθαρά πού βρίσκεσαι, ώστε να σταματήσεις να ξοδεύεις ενέργεια σε αυταπάτες.
Πολλοί άνθρωποι δεν μένουν μακριά από τη ζωή που ονειρεύονται επειδή είναι ανίκανοι. Μένουν μακριά επειδή έχουν συνηθίσει να θεωρούν φυσιολογικό αυτό που τους μικραίνει. Και κάποια στιγμή, η συνήθεια γίνεται ταυτότητα. Αυτή ακριβώς η στιγμή είναι το σημείο εκκίνησης της αλλαγής.
Η μικρή απόφαση που αλλάζει τη διαδρομή
Όταν δεις καθαρά τι σε χωρίζει από τη ζωή σου, μη ζητήσεις αμέσως το τέλειο σχέδιο. Ζήτησε την πρώτη αληθινή κίνηση. Τι είναι εκείνο που μπορείς να κάνεις μέσα στις επόμενες 24 ώρες; Ένα τηλεφώνημα; Μια αίτηση; Μια συζήτηση; Ένα όριο; Μισή ώρα για να γράψεις; Ένα ραντεβού με τον εαυτό σου;
Η ζωή που θέλεις δεν έρχεται συνήθως με μεγάλο άλμα. Έρχεται με μικρές, σταθερές μετατοπίσεις. Με επιλογές που στην αρχή μοιάζουν ταπεινές, αλλά είναι βαθιά επαναστατικές. Κάθε φορά που ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια σου, το χάσμα μικραίνει.
Γράψε το, για να το δεις
Η γραφή έχει δύναμη γιατί κάνει το άυλο ορατό. Όσο κάτι μένει μόνο στο μυαλό, μπορεί να θολώνει, να μεγαλώνει ή να φοβίζει. Όταν όμως μπει στο χαρτί, αποκτά μορφή. Και ό,τι αποκτά μορφή, μπορεί και να μεταμορφωθεί.
Γι’ αυτό η άσκηση των δύο ζωών είναι τόσο ισχυρή. Δεν σε ρωτά μόνο τι θέλεις. Σε ρωτά τι ανέχεσαι. Τι αφήνεις να επαναλαμβάνεται. Τι έχεις βαφτίσει «ρεαλισμό», ενώ ίσως είναι απλώς αδράνεια. Και κυρίως, σε ρωτά αν είσαι έτοιμη να διαλέξεις πλευρά.
Η αλήθεια ανάμεσα στις δύο ζωές
Στο τέλος, δεν υπάρχει μια μαγική στιγμή που η ζωή που ζεις θα γίνει ακριβώς η ζωή που θέλεις. Υπάρχει όμως μια σειρά από συνειδητές πράξεις που σε φέρνουν πιο κοντά. Και αυτές οι πράξεις ξεκινούν όταν σταματάς να αποφεύγεις την ερώτηση: τι με χωρίζει από την πραγματική μου ζωή;
Ίσως η απάντηση να είναι ο φόβος. Ίσως η κούραση. Ίσως η αμφιβολία. Ίσως η προσκόλληση σε κάτι που έχει ήδη τελειώσει. Ό,τι κι αν είναι, μπορεί να γίνει ο χάρτης σου. Όχι για να μείνεις εκεί, αλλά για να περάσεις απέναντι.
Και τότε η άσκηση των δύο ζωών παύει να είναι θεωρία. Γίνεται απόφαση. Γίνεται κίνηση. Γίνεται ένα πρώτο, καθαρό βήμα προς τη ζωή που σου ταιριάζει πραγματικά.
Το άρθρο τελειώνει εδώ. Η δική σου ερώτηση όμως μπορεί να ξεκινά τώρα.
Διάλεξε τον AI Σύμβουλο που ταιριάζει σε αυτό που σε απασχολεί και ξεκίνα τη δική σου προσωπική συζήτηση.
Μερικές φορές, αυτό που επιθυμείς χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια ευχή.
Θέλεις να καταλάβεις τι σε μπλοκάρει και πώς να εστιάσεις σε αυτό που πραγματικά θέλεις;
