Υπάρχει μια αλήθεια που πολλές φορές αποφεύγουμε, όχι επειδή δεν τη γνωρίζουμε, αλλά επειδή μας πονάει: το περιβάλλον μας δεν μας επηρεάζει πάντα με κακή πρόθεση, όμως μπορεί να καθυστερεί την εξέλιξή μας πιο πολύ από οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Στη γλώσσα του Dream Building, το όνειρο δεν χρειάζεται μόνο στόχο και έμπνευση. Χρειάζεται και χώρο. Και ο χώρος αυτός συχνά διαμορφώνεται από τους ανθρώπους που μας περιτριγυρίζουν καθημερινά.
Η άσκηση «ένας άνθρωπος, ένα όνειρο» είναι ένας απλός αλλά αποκαλυπτικός τρόπος να δεις καθαρά ποιος από το περιβάλλον σου σε κρατά πίσω χωρίς να το ξέρει. Όχι για να τον κατηγορήσεις. Όχι για να κόψεις δεσμούς βιαστικά. Αλλά για να αναγνωρίσεις πού χάνεται η ενέργειά σου και πού χρειάζεσαι πιο συνειδητά όρια.
Δεν μιλάμε απαραίτητα για τοξικούς ανθρώπους ή για ξεκάθαρη αρνητικότητα. Πολύ συχνά, αυτός που μπλοκάρει το όνειρό σου είναι ένας άνθρωπος που σε αγαπά, σε νοιάζεται ή απλώς έχει μάθει να ζει με φόβο. Μπορεί να είναι ο σύντροφος, ένας γονιός, ένας φίλος, ένας συνεργάτης ή ακόμη κι ένα άτομο που συναντάς σπάνια αλλά επηρεάζει έντονα το κλίμα σου.
Σε κρατά πίσω όταν, μετά από κάθε επαφή μαζί του, νιώθεις μικρότερη, πιο μπερδεμένη, πιο ανασφαλής ή πιο μακριά από αυτό που θέλεις να χτίσεις. Δεν χρειάζεται να σου λέει «μην το κάνεις». Αρκεί να σε γεμίζει αμφιβολία, να υποτιμά αυτό που ονειρεύεσαι, να σε επιστρέφει διαρκώς σε μια παλιά εκδοχή του εαυτού σου.
Πάρε ένα χαρτί και γράψε τα ονόματα των βασικών ανθρώπων της ζωής σου. Δίπλα από το κάθε όνομα, σημείωσε ποιο είναι το βασικό όνειρο, η αλλαγή ή η επιθυμία που θέλεις να υποστηρίξεις αυτή την περίοδο.
Για παράδειγμα:
Στη συνέχεια, παρατήρησε κάτι πολύ συγκεκριμένο: ποιος άνθρωπος ενεργοποιεί μέσα σου εσωτερική συστολή όταν μιλάς για αυτό το όνειρο; Ποιος το αμφισβητεί; Ποιος το κάνει να φαίνεται δύσκολο, άκαιρο, υπερβολικό ή «μη ρεαλιστικό»;
Εδώ βρίσκεται το κλειδί. Δεν ψάχνεις τον «ένοχο». Ψάχνεις το μοτίβο.
Υπάρχουν λεπτές ενδείξεις που αξίζει να προσέξεις. Δεν είναι πάντα θεαματικές, αλλά είναι αποκαλυπτικές.
1. Μετά τη συζήτηση χάνεις την ορμή σου.
Αν κάθε φορά που μιλάς για ένα σχέδιο ή όνειρο νιώθεις να σβήνεις, να βαραίνεις ή να επιστρέφεις στην αδράνεια, τότε κάτι στην επαφή αυτή δεν σε στηρίζει.
2. Νιώθεις ότι πρέπει να αποδείξεις τον εαυτό σου.
Όταν η παρουσία κάποιου σε βάζει σε θέση άμυνας, η ενέργειά σου ξοδεύεται όχι στο να δημιουργήσεις, αλλά στο να δικαιολογηθείς.
3. Μιλάς λιγότερο για τα όνειρά σου.
Αν κάποιος σε κάνει να νιώθεις άβολα επειδή θέλεις κάτι μεγαλύτερο, τότε σιγά σιγά αρχίζεις να μικραίνεις τις επιθυμίες σου για να χωρέσεις.
4. Δεχόσουν στήριξη, αλλά τώρα νιώθεις αμφιβολία.
Μερικές φορές η επιρροή δεν είναι στα λόγια, αλλά στην επανάληψη μιας στάσης: ειρωνεία, υπαινιγμοί, υπερπροστασία, φόβος μεταμφιεσμένος σε ενδιαφέρον.
5. Αναβάλλεις το όνειρο για να μην αναστατώσεις τους άλλους.
Αυτό είναι ίσως το πιο συνηθισμένο σημάδι. Όταν η επιθυμία σου μπαίνει συνεχώς σε δεύτερη μοίρα για χάρη της ηρεμίας του περιβάλλοντος, τότε το περιβάλλον ορίζει την πορεία σου.
Οι άνθρωποι γύρω μας δεν ζουν το ίδιο όνειρο με εμάς. Και είναι φυσικό. Όμως κάθε αλλαγή μας τους αγγίζει, γιατί μας βγάζει από τον γνωστό ρόλο μας. Όταν εσύ εξελίσσεσαι, κάποιοι μπορεί να νιώσουν ανασφάλεια, ζήλια, φόβο ή απώλεια ελέγχου, ακόμη κι αν δεν το παραδεχτούν ποτέ.
Άλλοι πάλι δεν αντέχουν να βλέπουν κάτι που οι ίδιοι δεν τόλμησαν. Οπότε, αντί να πούνε «πήγαινε», λένε με πιο ευγενικό τρόπο «μήπως να το σκεφτείς καλύτερα;». Και κάπως έτσι, η αμφιβολία περνάει μεταμφιεσμένη σε λογική.
Το πιο δύσκολο είναι ότι πολλές φορές αυτός ο άνθρωπος έχει καλή πρόθεση. Σου λέει «σε νοιάζομαι», αλλά στην πράξη σε μικραίνει. Γι’ αυτό χρειάζεται να ακούς όχι μόνο τις λέξεις, αλλά και το αποτέλεσμα που αφήνει μέσα σου η επαφή.
Το ζητούμενο δεν είναι να γίνεις σκληρή ή καχύποπτη. Το ζητούμενο είναι να γίνεις καθαρή. Να ξεχωρίζεις ποιος σε στηρίζει πραγματικά και ποιος απλώς σε συνηθίζει όπως είσαι.
Μερικές πρακτικές κινήσεις που βοηθούν:
Τα όρια δεν είναι απόρριψη. Είναι τρόπος να προστατεύσεις τη δημιουργική σου ενέργεια. Και η δημιουργική ενέργεια είναι πολύτιμη, γιατί χωρίς αυτήν, το όνειρο μένει ιδέα αντί για πράξη.
Όταν ολοκληρώσεις την άσκηση, ρώτησε τον εαυτό σου με ειλικρίνεια: ποιος άνθρωπος με κάνει να μικραίνω για να νιώθει εκείνος άνετα;
Η απάντηση δεν θα είναι πάντα εύκολη. Μπορεί να πονέσει. Μπορεί να φέρει ενοχή. Όμως η επίγνωση είναι πάντα πιο ήπια από τη σύγχυση που κρατά χρόνια.
Αν θες πραγματικά να χτίσεις το όνειρό σου, πρέπει να επιτρέψεις στον εαυτό σου να δει καθαρά. Όχι μόνο το πού πας, αλλά και ποιος σε συνοδεύει μέχρι εκεί. Γιατί δεν χρειάζεσαι δέκα γνώμες. Χρειάζεσαι το σωστό ενεργειακό περιβάλλον. Και μερικές φορές, το πρώτο βήμα προς το όνειρο είναι να σταματήσεις να ζητάς άδεια από εκείνους που φοβούνται να σε δουν να μεγαλώνεις.
Διάλεξε τον AI Σύμβουλο που ταιριάζει σε αυτό που σε απασχολεί και ξεκίνα τη δική σου προσωπική συζήτηση.
Μερικές φορές, αυτό που επιθυμείς χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια ευχή.
Θέλεις να καταλάβεις τι σε μπλοκάρει και πώς να εστιάσεις σε αυτό που πραγματικά θέλεις;